arrow_drop_up arrow_drop_down

Confrontatie en toewijding

‘Ben je behoorlijk afgevallen?’ vroeg een klant vorige week aan me. Afgelopen maand ben ik wel weer aardig aan het sporten gegaan, maar ik had nog niet het idee dat ik was afgevallen. Eerder het tegenovergestelde, want ik voelde me eigenlijk dik.

Wat ik wel wist en voelde was dat ik enorm veel innerlijke ballast kwijt was. Ik was de afgelopen weken weer door een behoorlijk proces gegaan, een fikse confrontatie met oude pijnen en overtuigingen. Hierdoor heb ik mezelf bevrijd van diverse angsten. Zalig!!

Ik ging er dus een beetje vanuit dat ze dat zag in mijn gezicht.

Confrontatie

Toch had ik een sprankje hoop dat ik was afgevallen, dus liet ik me vanmorgen vol goede moed op de sportschool wegen. Met hun weegschaal worden er niet alleen kilo’s gewogen, maar ook het vetpercentage wordt gemeten. Oei man, spannend!

Wat de weegschaal aangaf was toch wel even schrikken. Ik heb nog nooit zo zwaar gewogen als nu. Voor de coronacrisis woog ik 55,7 kilo en had ik een vetpercentage van 26,7% (en toen voelde ik me al te zwaar). Nu weeg ik 60,4 kilo en is mijn vetpercentage 29,4%. Oeps!! Mijn streefgewicht is 53 kilo, maar ik wil vooral veel vet rondom mijn buik en maag kwijt.

Toewijding

Toewijding, dat is wat er bij me opkomt. Op zich vind ik dat ik behoorlijk toegewijd ben aan mezelf en alles wat ik belangrijk vind. Ook mijn lichaam vind ik heel erg belangrijk, maar toch laat ik daar nog weleens een steekje vallen. Toen ik vanwege het coronavirus een paar maanden niet binnen mocht sporten, heb ik zelf ook weinig gedaan. Ik voelde behoorlijke weerstand bij online sporten en het buitensporten beperkte zich tot wat wandelen, maar meer ook niet.

Heel lang heb ik niet gesnapt waardoor mijn toewijding voor mijn lichaam makkelijk omver te werpen was. Ik ben best fanatiek, eet gezond en sport regelmatig. Toch vind ik het heerlijk om een excuus te hebben om niet te sporten en me te laten gaan met snoepen (vooral in de avonduren).

Op ontdekkingsreis in mezelf

Inmiddels ben ik er samen met een voedingscoach achter gekomen dat ik onbewust bang ben om te veel zelfvertrouwen te krijgen en dat mijn allergrootste angst, om arrogant te worden, zal uitkomen. Dit zijn oude onbewuste pijnen en overtuigingen, die er vandaag de dag voor zorgen dat ik mezelf regelmatig saboteer. Vooral als het gaat om me lekker in mijn vel te voelen en trots te zijn op mijn lichaam.

95% Onbewust

Ik had nooit in mijn bewuste denken kunnen verzinnen dat ik daarom mezelf aan het saboteren was. We leven nu eenmaal maar zo’n 5% uit ons bewuste. Zo mooi hoeveel antwoorden je krijgt op vragen die zo lang verborgen zijn geweest als je naar binnen gaat. Ik hoop dat als jij soms ook niet snapt waarom je vervalt in oude patronen, dat je op onderzoek uit gaat en je verdiept in je jezelf en je onbewuste. Er is nog een hele wereld te winnen als je je bewustzijn wilt vergroten.

Mijn wens voor jou is dat je steeds meer van jezelf gaat ontdekken waardoor de uitdagingen van het leven alleen maar leuker worden.

Heb je iets aan mijn verhaal gehad? Wil je dit dan hieronder met me delen?

Hoe ziet jouw toewijding eruit als het om jezelf gaat?

Van hart tot hart
Brigitte Rijmers

Ps. Als je nieuwsgierig bent hoe ik je kan begeleiden naar je onbewuste kun je altijd contact met me opnemen.

 

Reactie plaatsen

Koekje erbij?